Tot Woensdag se kant het ons twee vrinne in ‘n lamferwaas geleef. Praat nie veel nie, loop en bloei binnekant toe! Selfbeeld, soos Ketoolsie se sinnigheid vir die Kreepy,  moer toe!

Brandewynbeloftes en nuwejaarsvoornemens, so reken Dippies, het half-en-half ‘n sterk ooreenkoms met die verwekking van meeste laatlammetjies.  Wanneer die brieke oor daai oordadige aanwending van ‘n ou Wellingtontjie beginne gly, worry ‘n man mos nou nie eintlik oor die botsing en gevolge nie!  As ‘n man dan nou per ongeluk van die beloftetjie vergeet, so filosofeer hy, het dit mos die vuil gewoonte om jou met dieselfde slag as die aankondiging van die koms van ‘n laatlammetjie te tref.  Onverwags, amper soos appelkoosmaag!

Woensdag was Frik-goed se appelkoosmaagdag. Herinner die die rokvolk hulle twee mos ewe aan die blommekyk-belofte. En nie sommer net só nie – herínner soos in reisplan, transport, spyskaart, reëls en alles met militêre presisie. Drankvrye kultuurtoer verklaar

Frik mompel ontsteld iets van “Bleddie buns vreet wat lyk of dit in ‘n African Grey se hok groot geword het, vrot vannie sonneblompitte” en “tee suip soos ‘n span pastoriekoeke wat ‘n kinnerkrans dans beplan”

Saterdagoggend. Blou Datsun 1400 met canopy vat koers blomme toe. Frik isegrimmig self agter die stange. Dippies, die GPS van vlees en bloed, dui koers aan. Rokvolk en Frik se twee spruite agterin by die coolboks vol sappies, buns, vrugterolletjies en ander kilojule-afwerende middels gepak.

 Gerrie Pretorius kerm hulde aan Bles op die CD.

Tussen die Kersefontein en Aurora afdraaipaaie lê die noodlot op loer soos ‘n struikrower. Vir die van julle wat dalk nie weet nie – dis nou op pad tussen Veldrif en Piketberg – die roete blomme toe.

Een moerse slag onder die enjinkap. Alternatorliggie gloei rooier as ‘n  escort girl se geverfde toonnaels. Toerdirekteur Frik roep na boven en beslis nie in afsmeking van genade nie. “Donnerse fanbelt het gekalf. Dis nou mooi, dis nou donners mooi!” diagnoseer hy.

“Pappa, die kinders”, maan die liefde in Frik se lewe hier vanuit die passasiers gedeelte. “Kinders se g*t!” brom die drywer en trek die toerbus af.

Krap in die rooi toolboksie rond, maar g’n niks spaar fanbelt nie. “Susan”, kommandeer die busdrywer, “een van julle vroumense moet nou vir my ‘n pantyhose gee lat ek die beengedeeltes kan gebruik vir ‘n nood belt tot in Piketberg”

Wat’s die kanse? Rokvolk getooi in jeans en panties sonder hoses! Blommetoer in sy moer.

Adviseer die GPS: “Frik, vat jou onderbroek se rek, die ding behoort te hou tot naby Sanddrift, dan bel ons vir Gys om te kom help”

Mor Frik tot agter ‘n rooipitjie bos en kom ‘n minuut of wat later terug bakkie toe met die Jockey noodhulp in sy hand.

Onderbroekrekke is nie pantyhose nie. Pantyhose is wrywingbestand - soos Shark ondersteuners. Onderbroekrekke is bloot vir support, amper soos Stormer fans. Skaars 500 treë verder gloei rooi-oog weer, maar nou soos ‘n sigaretkooltjie, kompleet met ‘n wolk rook wat onder die enjinkap uitborrel!

“Vandag staan en brand die bleddie bakkie nog uit ook” bulder Frik.  Stilhou, deur oopmaak, uitspring en enjinkap oplig - gesinchroniseerd  – so asof die noodprosedure vooraf ge-oefen was.

Moet myself eers in die rede val. Noodbeplanning, so reken onse vrinne toe hulle agterkom die blommetoer is ononderhandelbaar, is nie in ‘n vroumens se verwysingsraamwerk nie. Dippies is ‘n diep denker. “Tussen daai blomme en fynbos krioel dit van slange en gifgoed. Sal ‘n Wellingtontjie onder die seat moet bêre net vir ingeval ‘n gifding een van ons bykom. Met my suikerprobleme moet ‘n Coke Zero saamgaan. Vrugtesappies donner my dalk net in ‘n koma in”

Ses Kastele is ‘n bekwame elikser vir “sonsteek en dehidrasie” reken Frik toe hulle Vrydagaand  die noodhulp onder die sitplek wegsteek.

Verlede Saterdag het Dippies agtergekom dat ‘n Zero wat val en ‘n brandblusser net een verskil het – voorkoms!

Kook Datsun verwoed. Rook en vuur onder die enjinkap! Gryp Frik die brandende onderbroekrek en smyt dit doer tussen die bosse in. Laat val Dippies ‘n Zero en spuit die 1400 se enjintjie te midde ‘n stoom Zero tot bedaring!

“Pa”, kla Klein Frik, “praat met Sareltjie, hy sit en poep vrot hier agter in die bakkie. Ons kan dit nie meer hou nie!”

“Frikkie, jou taal. Sommer lus en spoel jou mond met seepwater uit. Mens sê ‘wind gelaat’, nie daai lelike P woord nie”  betig Susan.

“Ma, hy’t nie ‘n wind verlaat nie, ruik my hy’t in sy broek geskyt!”  mor Klein Frik.

Nes die spul Israeliete destyds met oorle Moses – met niks tevrede nie. Regte spul klagatte, dink Dippies amper hardop.

 “Sharrap en help ruik dit op!”  grom Frik.

 “Ruiter van die windjie” sing Gerrie.

Frik se moer nou so suur soos makouk*k en die nerwe van die res van die toergroep ook maar rou geskawe. Dippies probeer vir neef Gys skakel, maar niks gemaak nie. Boggerol sein en nog minder verkeer. “Groter kans dat die Pous ‘n buisswangerskap gaan ontwikkel as wat ons het om nou gehelp te word” loop en brom hy.

Nkosi sikelele iAfrika! Redding. Dube’s Taxis - met whitewall tyres en al - kom stop. Lyk vir Dippies of 42 staande en 28 sittende passasiers uit die Toyota minibussie bondel.

Anties hol met bont komberse bosse se kant toe. Hurk in ‘n ry soos kallers in ‘n voerkraal en doen wat mens moet doen as liters Stoney’s Gingerbeer jou knypers oorval. Die manne tou lyndraad se kant toe en gaan staan geslurp, soos ‘n trop Thuli-blok olifante, skuimkolle anderkant die draad en spuit.

Voor jy kan sê “Kaper se gat” is nuwe fanbelt op. Kós die toergroep. Dippies  doen teësinnig afstand van sy bottel gifgoedweerder.

Datsun se battery intussen pap gehuldig. Ses Kastele help die stoters uit die taxi om lewe in die battery terug te huldig. Frik so somber soos ‘n Hoogendoorn, Human en Pit ondernemer van ouds!.

Blomme toe, sing die Datsuntjie se tyres.

“I am the eagle you’re the wind” sweef Gerrie.

 Soos grafte swyg die drywer en sy GPS.

Nou’t Moeder Natuur mos ‘n manier om teësinnige blommekykers aan haar boesem te koester. So hol Datsuntjie Piekenierskloof uit. By die laaste draai bo gryp sy in met ‘n wolkekombers. Al wat daisy, vygie en veldblom is se gesiggies trek toe. Skaam. Soos ‘n oujongnoi wat ‘n glow in the dark kondoom by ‘n tombola gewen het!

Trek Frik die toerbus af. G’n niks se blommekykery verder vandag nie. Rokvolk se gesigte hang soos ‘n vellesmous se broekgat.

“Toemaar Mamma” troos Frik – vals, soos ‘n varsgedrukte R3 noot – “kom ons gaan sit by ‘n tafeltjie langs die pad. Dan eet ons al daai lekker goedjies wat julle ingepak het. Volgende naweek lyk die weer dalk beter, dan maak ons weer so”

Gril Frik en Dippies African Grey buns af met sappies en rooibostee. Frik sommer so staan-staan. Sementstoeltjie se koue hopeloos te naby aan  sy Jockeylose stêre. Dink hy so by homselwers aan sy oorle ouma Jaatjie se vermaninge van “Ingilse puisies kry van so half kaal op die koue sement loop sit!”

Draai hy die Datsun vol Israeliete se kop terug na die vleispotte van Vredenburg en sit voet in die hoek.

“Love is my destiny” moedig Gerrie aan.

Oos, Wes, Tuis bes!

“Plaas lat ons liewer bleddie rugby gekyk het” mymer ‘n Wellingtonlose Dippies toe Frik-goed met die Datsuntjie om die hoek verdwyn.

André Dippenaar

Vredenburg

1 September 2008