Matteus 8:23-27
(Jesus maak die storm stil)

HIERDIE gedeelte wat ons saam gelees het is natuurlik ’n wonderwerk. Maar wat is ’n wonder? ’n Wonder is ’n feit. Dit het werklik gebeur. ’n Mens sou die wonders gelykenisse in aksie kon noem. Hulle is soos die gelykenisse wat iets wil illustreer of openbaar‚ ’n punt wil toelig – net Jesus vertel hulle nie: HY DOEN HULLE. Die wonders is soos preke: dit het ’n boodskap – maar dit is nie preke met woorde nie‚ maar met dade.

Om hierdie wonder nog beter te verstaan moet ons onthou dat dit gebeur het net nadat Jesus die mense geleer het hoe Hy gevolg moet word (Matt. 8:18-22). Hy sê vir sy dissipels: Dit is ’n opoffering om Hom te volg. Dit is nie altyd maklik nie. Hulle pad sal nie met rose besaai wees nie. Dit is asof Jesus vir hulle vra: Is julle bereid om My te volg? Hulle sê nie “ja” of “nee” nie. Maar toe Jesus in die skuit klim‚ klim hulle saam in. “Ja‚ Here‚ ons sal U volg. Dit gaan mos goed‚ daar is geen rede om te glo dat dit swaar en moeilik sal gaan nie.” Die dissipels begin die bootreis op die meer van Galilea in die gerusstellende teenwoordigheid van Jesus.

Hulle was ervare seemanne; hulle het al baie op hierdie meer geseil. Skielik het daar ’n hewige storm losgebars‚ soveel so dat die golwe oor die skuit geslaan het. Storms op die meer van Galilea was nie ’n vreemde verskynsel nie. Dié meer is in ’n kom geleë met berge rondom. Dit het dan dikwels gebeur dat die bergwinde na die meer toe gewaai het en dan het dit ’n storm ontketen. Maar die dissipels ken mos hierdie storms. Hulle is mos ervare vistermanne. Maar hierdie is nie ’n gewone storm nie. Die woord vir storm wat Matteus gebruik is seismos. Ons woord seismograaf is daarvan afgelei. ’n Instrument om die krag van aardbewings te meet. Wat Matteus dus vir ons hier wil sê‚ is dat dit ’n geweldige storm was. Die golwe het oor die skuit geslaan. Die ervare vistermanne het verskrik geraak. Hulle het alles in hulle vermoë probeer‚ maar niks wou help nie. Hulle het water geskep en die seile gestryk. Maar hulle is hulpeloos in die krisis.

Maar waar is Jesus? Hy slaap …

Hoeveel keer het ons nie al in ons lewe diep onder die indruk van God se liefde en genade ons reispad aangepak nie. En ons het geweet: God is met ons. Hy sal sorg. Hy is in beheer. En dan sê ons dat die lewe is goed vir ons. Want God is goed vir ons. Want God is met ons‚ Immanuel. En dan kom die wind op. Dit raak stormweer rondom ons. En ons voel tot ons verbystering dat ’n mens nie meer so lekker loshand kan staan op ’n skuit wat deur die golwe heen en weer geslinger word nie. Ons verloor ons balans. En ons doen ook alles in ons vermoë om die skuit vlot te hou. Ons raak moeg en beangs. En ons wonder of God nie miskien dalk net aan die slaap geraak het nie?

Maar onthou: Ons het ’n Vriend in Jesus! En vriendskap is van die uiterste belang vir elke mens. Ons kan nie eintlik leef sonder vriende nie. Ons almal het vriende nodig. Of ons nou oud of jonk is. In die fleur van ons lewe of hoog bejaard. Sonder vriende sal ons baie arm wees.

In die Evangelie van Matteus skemer dit telkens deur dat Jesus ’n Vriend in nood was. Hy was ’n Vriend vir sy dissipels. ’n Vriend vir die siekes‚ blindes‚ dowes‚ verlamdes‚ duiwelbesetenes. ’n Vriend vir hulle wat eensaam was. ’n Vriend vir die treurendes. ’n Vriend vir almal wat behoefte gehad het aan vriendskap. Jesus wil ons leer wat vriendskap beteken en wil ook vir ons ’n Vriend wees.

In hulle nood roep die dissipels tot Jesus. Hulle maak Hom wakker en sê: Here‚ red ons! Ons vergaan! Wat doen Jesus? Hy spreek hulle eers aan. Dis asof Hy die byna histeriese dissipels eers tot orde roep. Hy raas met hulle omdat hulle bang is. Hy praat hulle aan oor hulle kleingelowigheid. Hou tog op om so angsbevange te wees. Moenie so bekommerd wees nie. Moenie dat paniek julle oorweldig nie. Bedaar tog! Miskien sou ons‚ soos hulle seker ook maar‚ gedink het dat dit nie nou die tyd is om raas te kry nie. Maar dis nodig. Dit laat hulle wegkyk van die situasie. Dit ruk hulle. Dan spreek Jesus die see en die wind ernstig aan. En die storm bedaar. Die wind gaan lê en die golwe bedaar en die see word skielik rustig en kalm. Die gevaar is verby.

Wat doen ons as die golwe erg raak? Ons word bang. Angs beklem ons. Ons raak paniekerig. Maar wat doen ons verder? Vloek en skel ons? Gooi ons handdoek in of soek ons hulp? As ons aangespreek word as ons angstig en paniekerig is‚ vererg ons ons soms. As ons hoor dat ons onnodig bang is of veral as ons as kleingelowiges aangespreek word‚ dan ruk ons ons op. Is dit nou nodig? Soms is dit wel.

Wat sê hierdie vertelling vir ons oor vriendskap? Dit sê vir ons dat Jesus daar is vir sy dissipels en sy vriende. Al was Hy aan die slaap toe die krisis ontstaan het‚ was Hy daar toe hulle na Hom geroep het. Hy is beskikbaar. Hy is nie afwesig of onbetrokke nie. Hy is daar. Dit is seker een van die belangrikste kenmerke van ware vriendskap. Om daar te wees vir jou vriende. Om beskikbaar te wees as jou vriende jou nodig het. As hulle jou lui‚ los alles en gaan. Moenie uitstel en dink dat jy later sal gaan nie. ’n Week later is dalk heeltemal te laat.

Waarom is óns bang? Here‚ U weet. Die bloed op ons strate. Die vrees vir anargie. Haat en geweld. Die toekoms van ons land. Dit is nie maar net die klein golfies van materiële verliese wat ons van balans het nie. Dis die groot deinings van bandeloosheid en wetteloosheid wat ons vir ons lewe laat vrees. Ons is bang vir alles wat buite ons beheer is. Ons is al moeg water geskep‚ Here. Ons gaan hierdie skuit nie met ons eie vermoëns vlot hou nie.

Net so onmoontlik soos wat dit vir jou is om ’n verwoestende storm op see met ’n enkele woord tot bedaring te bring‚ netso onmoontlik is dit vir jou of enige ander lewende mens om die onrus in jou lewe met een enkele woord of met tienduisend woorde tot ’n einde te bring.

MAAR ewe-eens netso maklik as wat dit vir Jesus was om die storm op die meer met een woord tot bedaring te bring‚ is dit vir Hom maklik om die storm in jou lewe met een magswoord tot ’n einde te bring. Die saak waaroor dit gaan‚ is geloof. Glo jy dit? In krisistye word ’n mens se kinderlike geloof in God se almag getoets.

En geloof word bewys in die manier waarop ons lewe en praat en vir die toekoms gereed maak. Geloof beteken om onverskrokke aan die krag van die evangelie vas te hou. En al sou ons dink dat God by wyse van spreke op ons stormgeteisterde boot aan die slaap geraak het‚ weet ons nog God is met ons. En kan ons met Hom praat. Kan ons Hom op Sy Woord neem. Terwyl ons besig is om water te skep en alles in ons menslike vermoë te doen om die skuit vlot te hou kan ons bewys wat geloof is deur met God in gesprek te bly.

Maar die wonder op die meer van Galilea wil ook ons sonde vir ons aanwys. God is almagtig‚ maar dit is ons as mense wat Hom onmagtig maak. En dit is sonde. Daarom sê hierdie wonder vir ons: Sien die sonde in jou lewe raak. Glo onvoorwaardelik in Jesus Christus. En dat Hy wat jou geroep het‚ jou NOOIT in die steek sal laat nie.

Jesus bied nie ’n kreukelvrye lewe vir jou aan nie. Hy vrywaar jou nie van siekte en pyn‚ teleurstellings en hartseer nie. Trouens‚ Hy staan gereed om nog ’n juk op jou skouers te lê. Ja‚ dis reg‚ jy word ook by Jesus met ’n liefdestruktuur; ’n vriendskapkultuur “belas.”

Hy laat ’n mens verstaan dat dit ’n wet van liefde is. Daarom noem Hy dit ’n nuwe wet. Hy plaas die hartklop terug in hierdie “las.” Die vriendskapslas word nou vir jou inderdaad ’n hulpmiddel. Want sien‚ die Een wat die vriendskapslas‚ op jou skouer plaas‚ is vriendelik en sagmoedig en nederig. Hy doen dit nie op ’n outoritêre en hovaardige en despotiese manier nie. Hy doen dit met deernis en groot begrip vir jou swakhede. Hy verstaan. Want Hy het jou lief.

Vir só ’n Here kan ’n mens maar ’n juk dra! Met vreugde en geesdrif. Jy weet mos: die juk is nie ’n las nie‚ maar die enigste manier om jou lewe op die padkaart van God se liefde te reël.

Plaas die hartklop terug in jou godsdiens en dra Christus se liefdeslas. En ek wil jou verseker dat jy dan ook raad sal weet met al die ander probleme. Jy sal weet waarnatoe om daarmee te gaan.

Hartlike groete in Christus.

Ds. Hentie Krüger
Gereformeerde Kerk Lyttelton
hentie@midweek.co.za
www.midweek.co.za
Sel. 082-572-6812

Dit is wanneer ons onsself vergeet dat ons dinge doen waarvoor ons onthou word.